03/03/13 Dancing shoes , Ta Która Wie # , , , , , , , , , , ,

Ciudades de Andalucía

Każde z trzech najważniejszych miast Andaluzji (Andalucía) jest inne. Ma inny wygląd, inny zapach, inny smak, inne dźwięki. Lorca w swoim poemacie Tres Ciudades [Tres ciudades: Malagueña, Barrio de Córdoba, Baile] na przykładzie obrazka z życia codziennego, z życia gwarnej i dźwięcznej tawerny, dzielnicy i ulicy, wyciąga i oddaje esencję, każdego z nich.
0 likes one response
19/02/13 Dancing shoes # , , , , , , , , , , , ,

Entierro de Petenera…

Poemat o Petenerze to zatem poemat o śmierci. O jej wszechobecnej i permanentnej obecności. O śmierci, która niczym tryumfatorka zjawia się wraz ze swą pieśnią, pieśnią-kołysanką, którą nuci tym, którzy zasnęli pod ziemią. I śpią i śnią snem głębokim.
0 likes no responses
10/02/13 Dancing shoes # , , , , , , , , , , , ,

La constelación de la saeta

Saeta wystrzeliwuje, bo właśnie przez ulice idzie Procesión, procesja. Procesja niezwykła, bo kroczą w niej postaci z mitologicznych lasów, jak jednorożce. Pojawiają się też astronomowie, Merlini, Orland Szalony, Durandarte, kroczy również el Ecce Homo.
0 likes no responses
27/01/13 Dancing shoes , Ta Która Wie # , , , , , , , , , , , , , ,

Vestida con mantos negros… Soleá…

Cała w czerni chusty miękkiej, Soleá w żałobie. Następna niezwykła i tajemnicza z tancerek Lorki. Podobnie jak w przypadku Siguiriyi zanim się zjawi, na ziemi rozegra się cały muzyczny spektakl natury i jej żywiołów.
0 likes no responses
24/01/13 Dancing shoes , Ta Która Wie # , , , , , , , , ,

Muchacha Morena

El paso de la siguiriya, pierwszy krok tancerki w niewoli rytmu niepojętego, który niczym biały wąż wije się wokół jej ciała, a ona wraz z nim junto a una blanca serpiente de niebla… [obok białej żmii / we mgłach]. Każdy jej krok, każdy jej ruch oddaje ten rytm. Siguiriya opętana przez rytm, z sercem ze srebra i nożem w prawej ręce kroczy przed siebie.
0 likes 5 komentarzy
20/01/13 Dancing shoes , Ta Która Wie # , , , , , , , , , , , , , ,

Un ritmo sin cabeza, un ritmo que nunca llega…

Wchodzi Siguiriya, wpleciona w łańcuch drgań rytmu. Jej pojawienie poprzedza płacz gitary, której nie sposób uciszyć. Elipsa krzyku pieśni rozpościera się pomiędzy górami. Na moment przed jej pierwszym krokiem słychać… słychać tylko ciszę.
0 likes no responses

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress