5razones.pl

Luty 8, 2017 at 11:05 pm

21 zdań, które uspokoją matki niejadków

21 zdań, które uspokoją matki niejadków

Wątpliwości, strachy i lęki związane z jedzeniem dzieci dopaść mogą każdą matkę. Nie ważne, czy to matka debiutantka, która wpada w popłoch i panikę przed każdą wizytą w przychodni i obowiązkowym mierzeniem i ważeniem, czy też matka weteranka, która sprzątała już niejedną podłogę po swoim lubiącym wybór bobasie.

O tym, jak jedzą, czy jedzą, i czy przybierają na wadze troskają się wszystkie. Bo czy dziecko je, jak je i czy przybiera, czy mieści się i na którym miejscu w siatce centylowej, to obszar osobistych kompetencji każdej matki.

Wiadomo, po tym jak dzieci jedzą, matki poznacie.

Lord Fra, jak niektórzy z Was pewnie wiedzą od samego początku no podręcznikowo podjął współpracę przy rozszerzaniu diety. Siadł jak miał 6,5 miesiący, od początku nie miał problemów z chwyceniem stałej paszy w rączki i trafianiem w buzie, próbował nowych rzeczy ze smakiem. Szczęśliwa myślałam sobie, że tak o to wychowałam pełnoprawnego obywatela stołu, smakosza wytrawnego, aż tu nagle okazało się, że najchętniej to jadłby kromkę z masłem i masłem, i jajem do tego, z warzyw to ogóra małosolnego, a z owoców to tylko banany.

Tadeuszek z kolei leniwie rozkręcał swoją masę, przyrosty wagi niepokoiły położną i pediatrę, i kilka razy usłyszałam, czy aby starszy brat mu mleka całego nie wyjada. Tadkowi nie spieszyło się też do siadania, co za tym idzie poczekaliśmy z rozszerzaniem diety, bo ewidentnie stałe żarcie, te wszystkie marchewy, ziemniaki, pulpety nie specjalnie go kręciły.

Jakże ja się cieszę, że w tych mało entuzjastycznych momentach, kiedy byłam gotowa ochrzcić i namaścić moich synów słowem: niejadek w rękach miałam książkę Carlosa Gonzaleza Moje dziecko nie chce jeść. Poradnik nie tylko dla rodziców niejadków. (Wydawnictwo: Mamania).

 

 

Zostawiam Was z 21 zdaniami, które uspokoją wasze skołatane nerwy oraz piersi, i wyciszą niepokoje, a także ręce w panice kręcące samoloty.

 

1.
Na świecie żyją ludzie wszelkich rozmiarów i każdego ranka, idąc po chleb, mijamy ludzi o wadze 50 kg i 100 kg. Naprawdę myślisz, że w wieku trzech miesięcy oni wszyscy ważyli tyle samo? Dlaczego tak trudno nam zaakceptować różnice w wadze naszych dzieci?

 

2.
Tak jak dorośli, dzieci podczas choroby też tracą apetyt. Kto nigdy nie miał takiej grypy, że tracił ochotę na jedzenie, takiego bólu głowy, że wolał iść spać bez kolacji, takiego bólu brzucha, że szkodziło mu wszystko…? Taki brak apetytu jest przejściowy, trwa tylko kilka dni, podczas walki z wirusem, a potem zanika.

 

3.
Wiele matek oczekuje, że dziecko będzie zjadać ponad dwa razy tyle co zwykle. Nikt nie może codziennie zjadać dwa razy więcej niż potrzebuje i żyć w dobrym zdrowiu.

 

4.
Do najczęstszych błędów należy przekonanie, że „mleko nie ma żadnych wartości odżywczych.” i to niezależnie, czy chodzi o mleko matki, czy sztuczną mieszankę. Jako płyny są one postrzegane jako niewiele bardziej wartościowe niż woda, gdy tymczasem zawartość kalorii i białek jest w nich bardzo duża. (…) wiele przecierów warzywnych z mięsem, a co dopiero musów owocowych, zawiera dużo mniej kalorii niż mleko.

 

5.
Harmonogram karmień piersią to mit. Były czasy, w których sądzono, że dzieci należy przystawiać do piersi co trzy godziny albo co cztery (i po dziesięć minut z każdej strony, żeby było śmieszniej!). Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego po dziesięć minut, a nie dziewięć albo jedenaście?

 

6.
Mleko matki nie jest bowiem pokarmem martwym, ale żywą tkanką, która wciąż ewoluuje. Podczas posiłku znacząco wzrasta zawartość tłuszczu w mleku: wypływające mleko zawiera na początku niewiele tłuszczu, za to pod koniec nawet pięć razy więcej.

 

7.
Do czego dzieci w jaskini w Altamirze potrzebowały upodobania do słodkiego i słonego smaku? Nie miały nie tylko czekolady, ale nawet soli ani cukru. Najsłodsze dostępne dla nich produkty to mleko matki, podstawa ich diety, i pełne witamin owoce. A najbardziej słone prawdopodobnie mięso, ważne źródło żelaza i białka. Upodobania pomagały im więc dobierać zróżnicowaną i zrównoważoną dietę.

 

8.
Odpowiedzialność rodziców ogranicza się do podawania różnorodnego wyboru zdrowych produktów. Odpowiedzialność za wybór spomiędzy tych produktów i decyzja, ile którego zjeść, nie należy do rodziców, tylko do dziecka.

 

9.
Po dziewięciu miesiącach oczekiwań wreszcie trzymasz w ramionach swoje dziecko. Nie ruszaj się! Mimo, że co niektóry będą uparcie przekonywać cię do czegoś wręcz przeciwnego, to właśnie w twoich ramionach jest mu najlepiej.

 

10.
(…) najważniejsze, by mieć zaufanie do swojego dziecka. Twoje dziecko wie, czy jest głodne, zegar nie.

 

11.
Pierwszy błąd polega na przekonaniu, że dziecko należy odstawić przed powrotem do pracy. (…) wszystkie dzieci (i mamy) ciężko znoszą rozłąkę podczas powrotu matki do pracy, a karmienie piersią może być doskonałym sposobem, by wynagrodzić sobie rozstanie i nadrobić stracony czas.

 

12.
Bądźmy poważni, no proszę was! Nie ma kobiet, które miałyby wodę zamiast mleka, tak samo jak nie ma latających słoni.

 

13.
Nasza dieta musi zaspokoić całą serię potrzeb. Jedynym pokarmem zdolnym zaspokoić sam z siebie wszystkie potrzeby istoty ludzkiej, przynajmniej przez pewien okres jej życia, jest mleko matki.

 

14.
Wykazano eksperymentalnie, że dzieci nie śpią dłużej po zjedzeniu stałego posiłku. W pierwszych latach życia dzieci zwykle budzą się w nocy, nie tylko dlatego, że potrzebują pożywienia, ale dlatego że potrzebują naszej obecności. Na szczęście pierś pozwala zaspokoić obydwie potrzeby naraz i dziecko szybko zasypia ponownie – niektórzy rodzice nazywają to „znieczuleniem”.

 

15.
Wiele matek słyszy rady, by odstawiły dziecko od piersi, wraz z argumentem, że wtedy na pewno zaakceptuje pokarmy stałe. Jakby dzieci karmione butelką tak świetnie przyjmowały rozszerzenie diety.

 

16.
Większość dzieci, które odmawiają jedzenia, robi tak po prostu dlatego, że nie potrzebuje więcej pokarmu. Jedyne, na co próbują wtedy zwrócić naszą uwagę, to „hej, najadłem się już!”. Możliwe, że któreś dziecko będzie się starało w kontekście posiłku zwrócić uwagę na inne tematy i to wskazywałby, że potrzebuje więcej uwagi: żeby się z nim bawić, opowiadać mu bajki, szanować jego małe osiągnięcia, oraz nie odmawiać kontaktu fizycznego i towarzystwa. A przede wszystkim nie zmuszać do jedzenia.

 

17.
Czy może być lepsza ochrona niż jeść tylko to, co jedli twoi rodzice? Udowodniono. Że zwierzęta za pośrednictwem mleka matki poznają smaki pokarmów, którymi żywi się matka. (…) mimo że nie przeprowadzono podobnego eksperymentu u ludzi, zakłada się, że z dziećmi jest tak samo. Prawdopodobnie przyczynia się to do niechęci, jaką wykazują karmione piersią dzieci wobec podawanych im pokarmów stałych – nie smakuje im kaszka o smaku waniliowym ani przeciery wieloowocowe, bo nie są to produkty, które zwykle jada ich matka. Zwykle za to akceptują kęsy z jej talerza (i dopraszają się o nie!).

 

18.
Twoje dziecko będzie jadło (a przynajmniej wszystko, co jest w domu), kiedy przyjdzie jego czas. A tymczasem zmuszanie go do jedzenia jakiegoś produktu to najlepszy sposób, by mu go obrzydzić.

 

19.
Harmonogram posiłków należy do najdziwniejszych mitów w naszej kulturze. W rzeczywistości nikt nie przestrzega stałych pór posiłków.

 

20.
Nie trzeba też karmić dziecka zawsze w tym samym miejscu czy zawsze w ten sam sposób. Dziecko będzie czasem jeść w swoim krzesełku, a czasem u ciebie na kolanach. Niektóre pokarmy będzie jeść palcami, a inne łyżką. Czasem będzie jeść w waszym domu, a czasem u babci. Czasem będzie nawet jeść, idąc po ulicy.

 

21.
To logiczne, że dziecko jest grzeczniejsze podczas jedzenia w przedszkolu, gdzie czuje się nadzorowane niż w domu, gdzie czuje się kochane i bezpieczne. Natomiast ilość, zjadanie bądź nie to osobna kwestia, a różnica wynika zwykle z prostej przyczyny: w przedszkolu dziecka się nie zmusza.

 

Dlaczego 21?

No przecież całej książki nie będę Wam przepisywać, a całą warto i trzeba przeczytać. Dla spokoju świętego waszego, waszych dzieci, rodzin i wszystkich posiłków.

Post koniecznie podajcie dalej, niech uspokaja inne skołatane rodzicielskie serca.

 

0 likes Ta Która Wie , U Eleganckich # , , , , , , ,
Podziel się: / / /
Szukaj na 5razones

5 hours ago

5razones

"Gdy dzieci płaczą, przytulamy je. Nawet jeśli nie znamy powodu, staramy się je zrozumieć i otoczyć opieką. Gdybyśmy tak umieli pomóc samym sobie i innym dorosłym."
(Ambrose do Audrey, serial The Letdown)

To tyle ode mnie na ten piękny dzień 🎈💞🎈💞🎈

www.instagram.com/p/BjP-CI8lOH8/
... See MoreSee Less

View on Facebook

2 days ago

5razones

Koniec zabawy w chowanego.
Pamiętajcie, że wasza strefa karmienia jest tam, gdzie akurat zgłodnieje wasze dziecko.

#konieczabawywchowanego #breastfeedingarea

Hafija.pl
...chowanego!

Nie ukrywamy się! Karmimy tam gdzie potrzebuje tego nasze dziecko!

Startuje kampania społeczna @koniec zabawy w chowanego! Więcej o niej przeczytacie w dzisiejszym wpisie <3

Przyłączcie się do nas bo to już #konieczabawywchowanego

www.hafija.pl/2018/05/konieczabawywchowanego.html
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 days ago

5razones

Eksploatując temat macierzyństwa, to czego nauczyłyście się (w tym także o sobie) odkąd jesteście mamami?

Bo bohaterki serialu "The Letdown" mają takie refleksje:

Że można dużo robić, gdy się mało śpi. (Martha)

Że wszy na prześcieradle przeżyją dłużej niż dobę. I pamiętajcie, że łyse dzieci też mogą je złapać. (Barbara)

Że praca i pieniądze to nie wszystko. (Ruben)

Że świat jest wciąż pełen seksistów i mizoginów, a krytyka spada na mnie za karmienie własnego dziecka. (Georgia)
... See MoreSee Less

View on Facebook