Grudzień 4, 2013 at 7:04 pm

Łokieć Luisa

Łokieć Luisa

Luis mówi, że bez ekspresji, bez odpowiedniej intencji ruch, krok nie ma sensu. I przy tej ekspresji, w tej intencji nawet łokieć odgrywa ważną rolę.

Z łokcia może pójść impuls do remate. Z łokcia może wyjść energia do skoku, do obrotu.  Z łokcia zaczyna się marcaje. Od niego może zacząć się ruch. Łokieć może pociągnąć za sobą ramię lub zakręcić nadgarstkiem. Sam łokieć może być ekspresją. Łokieć sam może być intencją. Łokieć sam może zatańczyć.

Tak tańczy łokieć Luisa.
Jak on ten łokieć to robi, nie wiem. Może dlatego, że tańczy z Luisem od lat, od małego.

I nawet jak Luis ściąga kurtkę, albo ją zakłada, lub jak wyciąga chustkę ze spodni, albo ją chowa, jak zapala papierosa lub go gasi, to ten łokieć mu tak tańczy. On nie może przestać tańczyć.

Ta umiejętność jest mu nadana. Jest nią namaszczony.

Od niej ten łokieć, oraz sam Luis uwolnić się nie może. Tak gra na gitarze łokieć jego ojca, Luisa de la Chica. Tak tańczy łokieć jego wuja,  Amaro Carmona. Tak tańczą łokcie Granady. Tak tańczy Luis.
Luis de Luis tańczy łokciem.

Stojąc za Luisem, człowiek nawet nie marzy, że kiedykolwiek zatańczy jak on. Człowiek marzy, że chociaż raz, po którejś tam milionowej próbie, przez mikrosekundę, jego upośledzony łokieć, zatańczy i zachwyci, tak jak łokieć Luisa.

0 likes Dancing shoes # , , , , ,
Podziel się: / / /
Szukaj na 5razones
O mnie
To ja Pau Elegancka Wszystko co chcecie o mnie wiedzieć, znajdziecie tu. W każdym poście. Przeczytacie w każdym zdaniu i pomiędzy zdaniami. Rozpoznacie na granicy kropki kończącej jedną myśl, a akapitem rozpoczynającym następną. Zdjęcia, rysunki, szkice to pocztówki z naszej codzienności. Łapcie!

Fejsbuczek mi przypomniał, jak to 4 lata temu przy Franiu już bardzo, ale to bardzo nie starczało mi... niczego! Odzieży, sił i gibkości, żeby sobie buty samej założyć. 😅😄😃🤣😂

Mam tu jakieś ciężarne, którym również nie starcza?
... See MoreSee Less

View on Facebook

Zrobiliśmy dziś sobie spontaniczną wyprawę do gospodarstwa ekologicznego Dębnik 52
Niezapowiedzianie zaskoczyliśmy Gospodarzy, ale mimo tego każda kózka (no prawie każda) została nam przedstawiona z imienia. 🐐🐐🐐 Zwierzaki mogliśmy pogłaskać, nakarmić, tylko uważać trzeba, bo łakome kózki lubią skubnąć kieszenie szukając czegoś do schrupania.

Miejsce niezwykłe, zaledwie 25km od Krakowa, z własną stadniną🐎🐎🐎 koni rasy Haflinger i American Quarter Horse. Do tego te czarowne kozy, z których mleka Gospodarze robią wyborne jogurty i sery (my zaopatrzyliśmy się w twarożek i fetę w oleju z czosnkiem, czosnkiem niedźwiedzim, ziołami dębnickimi i chili).

Wrócimy, bo raz że blisko, dwa serdeczni Gospodarze i ich zwierzyniec, a trzy... to ja bardzo chcę zrealizować swoje marzenie o jeździe konnej.
... See MoreSee Less

View on Facebook

Tadziulkowe pierwsze bodziaki, rampersy, kaftaniki, koszulki oraz piżamki pocięte na kwadraciki, które potem najzdolniejsza Agnieszka z MaAteria patchworki pozszywała, pikowała i tak powstała patchworkowa narzuta dla Tadzinka (już jest w drodze do nas).
Franiu też taką ma. Najukochańsza kołderka, codziennie tuli Go do snu. 🌈🛌🌒

#patchwork #handemade #narzutapatchworkowa #maateria #pierwszeubranka #kołderka #magicofchildhood #TadeuszMajowy
... See MoreSee Less

View on Facebook