Grudzień 4, 2013 at 7:04 pm

Łokieć Luisa

Łokieć Luisa

Luis mówi, że bez ekspresji, bez odpowiedniej intencji ruch, krok nie ma sensu. I przy tej ekspresji, w tej intencji nawet łokieć odgrywa ważną rolę.

Z łokcia może pójść impuls do remate. Z łokcia może wyjść energia do skoku, do obrotu.  Z łokcia zaczyna się marcaje. Od niego może zacząć się ruch. Łokieć może pociągnąć za sobą ramię lub zakręcić nadgarstkiem. Sam łokieć może być ekspresją. Łokieć sam może być intencją. Łokieć sam może zatańczyć.

Tak tańczy łokieć Luisa.
Jak on ten łokieć to robi, nie wiem. Może dlatego, że tańczy z Luisem od lat, od małego.

I nawet jak Luis ściąga kurtkę, albo ją zakłada, lub jak wyciąga chustkę ze spodni, albo ją chowa, jak zapala papierosa lub go gasi, to ten łokieć mu tak tańczy. On nie może przestać tańczyć.

Ta umiejętność jest mu nadana. Jest nią namaszczony.

Od niej ten łokieć, oraz sam Luis uwolnić się nie może. Tak gra na gitarze łokieć jego ojca, Luisa de la Chica. Tak tańczy łokieć jego wuja,  Amaro Carmona. Tak tańczą łokcie Granady. Tak tańczy Luis.
Luis de Luis tańczy łokciem.

Stojąc za Luisem, człowiek nawet nie marzy, że kiedykolwiek zatańczy jak on. Człowiek marzy, że chociaż raz, po którejś tam milionowej próbie, przez mikrosekundę, jego upośledzony łokieć, zatańczy i zachwyci, tak jak łokieć Luisa.

0 likes Dancing shoes # , , , , ,
Podziel się: / / /
Szukaj na 5razones

2 days ago

5razones

Nie mam pojęcia, czy to dobry moment na publikację nowego postu, ale...

Ale może ktoś z okazji smogowego weekendu będzie miał ochotę na lekturę:

"Rodna, a jednak i wyrodna. Nie jestem mamą pełną gębą. Ja też bardzo potrzebuję dopełniaczy, i wypełniaczy, swoich odskoczni.
Czasami jest półgębkiem, na pół gwizdka, bywa że półmózgiem, bo drugie pół próbuje zasnąć, i doznać resetu, być gdzieś daleko hen, gdzie nie słychać, ale mamo, mamo, mamo, słyszysz? Czy ja mogę coś powiedzieć, ale mamo?! "

5razones.pl/matka-polgebkiem/
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 days ago

5razones

Odkąd Franek odkrył, że piosenki "A ja wolę moją mamę" albo "Zabiorę brata..." to także piosenki z mojego przedszkola, i mojego dzieciństwo, to uprawiamy sobie wieczory z muzyką i z takimi hitami Fasolek, jak "Mydło lubi zabawę", "Bursztynek bursztynek", Witaminki dla chłopczyka i dziewczynki", obowiązkowo także "Fantazja, fantazja, bo fantazja jest od tego...", noi całą Akademią Pana Kleksa z "Kaczą dziwaczką" i "Na wyspach Bergamuta".

I tak mi w pamięć, i rytm ten Fronczewski Piotr teraz zapadł, a właściwie w pamięci, noi rytmie się obudził, że myślę sobie, że co to za edukacja muzyczna, jak nie puszczę Frankowi i Tadkowi klasyki totalnej, czyli...

"Nie rycz, mała, nie rycz

Ja znam te wasze numery

Twoje łzy lecą mi na koszulę

Z napisem:
"King Bruce Lee Karate Mistrz..."

.
.
.

- I tego też mamusiu słuchałaś, jak byłaś mała? - zapytał Franiu.

No tak jakby synu :D #kiedyśtobyłyczasy

Zatem wieczór zapowiada nam się z Frankiem Kimono.

HU! HA!

www.youtube.com/watch?v=zP12dAX0U_wadres gimnastyka areobic www.youtube.com/watch?v=PXwusnZRH6Y Proszę o dodawanie komentarzy Franek Kimono King Bruce Lee Karate Mistrz Nie rycz mała, n...
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 days ago

5razones

Spontaniczna wycieczka na fermę strusi.
Zaszalałam i kupiłam jedno strusie jajko 🥚 czyli do zjedzenia w weekend będziemy mieli jakieś 1,5 kg jajecznicy 🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳🍳
... See MoreSee Less

View on Facebook