5razones.pl

Sierpień 24, 2016 at 9:39 pm

Trzy miesiące z życia Matki Smoków

Trzy miesiące z życia Matki Smoków

Gdy Fra był malutki prowadziłam taki notesik, w którym zapisywałam wszystkie jego drzemki, karmienia, siuśki, kupki, i absolutnie wszystkie pierwsze razy, które udało mi się wyłapać. Pierwsze spojrzenia, uśmiechy, uchwyty, podnoszenia główki, obroty z brzuszka na plecy i w drugą stronę, pierwsze próby siadania, wstawania, i kroki, biegi, i skoki (w tym te rozwojowe), a także podskoki, i upadki. I jeszcze te głużenia, gaworzenia, składanie pierwszych sylab (mammma!), nazywanie świata.
No taki dzienniczek obserwacji poczynań małego obywatela sobie prowadziłam.

Pamiętam, jak któregoś dnia w trakcie wizyty lekarskiej,  Pan doktor badający Fra skomentował te moje zapiski dwoma zdaniami:

Dzieci, to nie chomiki, żeby je obserwować. Dzieci po prostu trzeba kochać.

Dla Tadeuszka nie założyłam takiego notatniczka, i mam nadzieję, że kiedyś mi tego młodszy syneczek nie wypomni, bo a nuż zapragnie wiedzieć, ile kupków i siuśków z siebie wydalił 22 sierpnia 2016, czyli setnego dnia swojego życia.

Nie prowadzę notatek, zapisków. Nie muszę. Patrzę, obserwuję, dotykam, głaszczę, tulę, łaskotam, wącham, niucham, całuję (ach jakże ja całuję, aż się dziwię, że w tym całowaniu, nie pożarłam jeszcze tych paluszków, rączuś, stópeczek, i brzuszków pępuszków, no dzidziusia całego), chłonę i pochłaniam. Całą sobą doświadczam tych chwil Tadeuszowych, ale i Franciszkowych. Tych momentów we dwoje, we troje, we czworo i w sześcioro też, jeśli doliczyć nasze czułe kotki.

 

Nie boję się, nie frasuję, i nie zastanawiam czy dobrze robię. Nie wpadam w panikę, czemu nie je, albo czemu je aż tyle, a czemu nie śpi, czy taki dzidziuś nie powinien spać więcej, a czemu taki niespokojny, a czemu mu się tak ulewa, czy to kolki, zwykłe gazy, a może refluks? Czy to normalne, że tyle wisi na piersi, jak tu go zrzucić z siebie? Czemu to dziecko nie chce spać w łóżeczku?

Nie wertuję nerwowo poradników, nie przeczesuję internetu, nie szlocham w telefon, pytając koleżanek, czy u ciebie też tak? Nie kombinuję i w w nerwach nie improwizuję.

Jestem spokojna. Jejku, jaka ja jestem spokojna.

Jestem spokojną Matką Smoków.

A wszystko to zasługa mego Franciszka. To z nim przecierałam i przecieram moje macierzyńskie szlaki. To on mnie przeciorał, i nauczył wszystkiego, co najważniejsze w tej matczynej robocie. Jest moją największą inspiracją i nieustającym wyzwaniem. Cieszy mnie, raduje, uszczęśliwia, a i bywa, że przeraża. Cały czas o mały kroczek przede mną. To dzięki niemu wiem, że jeśli słuchać się, to najlepiej intuicji, i jeszcze wezwania do przytulania. Jedno i drugie działa najlepiej.
Dziękuję Ci Mój Franciszku, starszy bracie Dobrego Duszka Tadeuszka.

92 – 14 – 3

smoki 2

0 likes U Eleganckich # , , , , , ,
Podziel się: / / /
  • Fajne. Zazdroszczę. To jest troche takie macierzyństwo moich marzeń, jestem blisko, ale ciągle się często niepotrzebnie napinam.

Szukaj na 5razones
O mnie
To ja Pau Elegancka Wszystko co chcecie o mnie wiedzieć, znajdziecie tu. W każdym poście. Przeczytacie w każdym zdaniu i pomiędzy zdaniami. Rozpoznacie na granicy kropki kończącej jedną myśl, a akapitem rozpoczynającym następną. Zdjęcia, rysunki, szkice to pocztówki z naszej codzienności. Łapcie!

True story 🤣🙈🍩🍫🍰 ... See MoreSee Less

U nas walka!

View on Facebook

Wczoraj przyszła narzuta patchworkowa uszyta przez sprytne i czułe paluszki Agnieszki MaAteria patchworki w której zaszyte są skrawki z pierwszych ubranek Tadzinka.
Niedźwiadkowa kołderka przechodzi właśnie najmilejsze crashtesty. No stworzona jest do tulania!!! 🐻🐻🐻
... See MoreSee Less

View on Facebook

Fejsbuczek mi przypomniał, jak to 4 lata temu przy Franiu już bardzo, ale to bardzo nie starczało mi... niczego! Odzieży, sił i gibkości, żeby sobie buty samej założyć. 😅😄😃🤣😂

Mam tu jakieś ciężarne, którym również nie starcza?
... See MoreSee Less

View on Facebook