Kwiecień 15, 2016 at 7:08 pm

Niedosyt

Niedosyt

Pasjami mogę wpatrywać się w mój brzuch. Życie się w nim pełnią mocy, i… życia kotłuje. Przewraca, przetacza, przetańcza. Zgaduję, gdzie rączka, gdzie nóżka, kolanko, a może prosto z czółka. Wpatruję się, dotykiem, łaskotkiem odpowiadam na te wewnętrzne ataki czułego terroryzmu.

I wciąż mam niedosyt.

Z rozpływającym się sercem przyjmuję te ataki z zewnątrz. A to nagły skok na plecy, a to spontaniczne tulanie i całowanie, czy też nawet przyduszanie. Poranne głaskanie czy też wieczorne i nocne zarzucanie rączki na szyję, i mamrotanie w ucho: mama, tata, papa. Powroty ze spacerów, czasami już beze mnie, z naręczem i zapachem kwiatów oraz traw.

I czuję niedosyt.

Dziś znów ruszyli sami, tylko On i On, smoki moje dwa, na swoją rowerową chłopakową wyprawę. Zostaliśmy na kanapie sami, z książką, pół litrem lodów jogurtowych, przykazaniem, żeby wypoczywać i się relaksować. A siedzimy i czujemy siebie,  ja wypatruję Jego aktywności, on mojego skupienia i spokoju. Ileż to jeszcze takich chwil, w tym dwustanie przyjdzie nam spędzić? Na samo wyobrażenie końca, już czuję niedosyt.

Przed chwilą zamknęły się przede mną drzwi z okrzykiem: mama nie, tata, tata! A przecież jeszcze wczoraj domagano się tylko mnie. Siedzę z kotłującym się brzuchem, chyba tam też ktoś szykuje się do snu. Przeganiam koty przyczajone, dopraszające się uwagi. Głaszczę je po grzbietach i brzuchach. A niech mają, ich świat też zaraz znowuż się odmieni. Czy za tym, tak widocznie, namacalnie przemijającym również będą czuć niedosyt?

Bo nigdy dość. Bo nigdy na zapas. Bo nic na stałe. Bo za chwilę wszystko się zmieni, i nie będzie już odwrotu. Bo tego, co teraz nie da się zatrzymać, porwać, pojmać, schować i nie wypuścić.

Sprawy ważkie dla naszych światów rozgrywają się tu i teraz. I zawsze pozostaje po nich niedosyt.

0 likes U Eleganckich # , , , , , , ,
Podziel się: / / /
Szukaj na 5razones
O mnie
To ja Pau Elegancka Wszystko co chcecie o mnie wiedzieć, znajdziecie tu. W każdym poście. Przeczytacie w każdym zdaniu i pomiędzy zdaniami. Rozpoznacie na granicy kropki kończącej jedną myśl, a akapitem rozpoczynającym następną. Zdjęcia, rysunki, szkice to pocztówki z naszej codzienności. Łapcie!

Rano, wieczór, we dnie, w nocy.
Świątek, piątek czy niedziela.

💝💖💓

#breastfeedingarea
... See MoreSee Less

View on Facebook

Walentynki przypominają nam intensywnie o naszych miłosnych obiektach.
O tym, że kochać, miłować, troszczyć się o siebie powinniśmy nie tylko w ramach święta.
Banał...
Wiadomo.

A kochać, miłować, opiekować się, dbać... powinniśmy, a właściwie powinnyśmy, my kobiety, przede wszystkim o siebie.
Dziś piszę o wprawkach i ćwiczeniu się w łaskawości.

Jesteście dla siebie łaskawe? <3

Więcej w nowym poście: bit.ly/2o5Vpyw
... See MoreSee Less

View on Facebook