Lipiec 12, 2016 at 9:27 pm

Rozchełstana

Rozchełstana

Dniówkę zaczynam o świcie rozchełstana na lewo i prawo. Nie zdążę się ogarnąć i dziewczyn w granicę koszuli przygarnąć, jak już muszą znów się rozbiec do swoich zadań.

Jeszcze dobrze z rana nie pocieszą, i nie utulą, a tu już śpieszą, żeby wydać pierwsze śniadanie, zdarza się, że i zaraz drugie, bo się delikwent, jeden z drugim w barze zasiedział. Potem chwila przerwy, pozornego wytchnienia, ale nie ma co z warty schodzić, i w staniki się chować, bo do drzemki ssak młodszy potrzebuje mlecznej motywacji.

Później okazuje się, że to zmyła, a nie żadna drzemka, że po prostu nie ma to jak posiedzieć w tawernie, i przednio sobie poużywać. Z tym samym zamiarem dosiada się synek starszy, i polać! – prawie, że woła, i nie pytając, czy może, rozsiada się w najlepsze. Ależ proszę, ależ proszę się częstować, wtulać, i rozkosznie polegiwać, i spokojnie, tylko się nie rozpychać, dla wszystkich starczy.

Zdarza, że goście tak sobie popiją, no tak się w tej biesiadzie ściorają, że aż posną. I jak tu się spod nich bezszelestnie wydostać, tak żeby snu mlecznego im nie zakłócić? A niech śpią, a niechże się naśpią i naśnią. W ten czas ich regeneracji i piersi mogą do koszar stanika choć na moment powrócić, pospać, i pośnić też, a jakże!

Pobudka zawsze następuje niespodziewanie i o jakieś 10 minut za wcześnie. Na pierwszy szelest, na pierwsze pomruki i pojękiwania same z siebie rozpinają się i koszulki i stanik. I nie ma dyskusji, trzeba znów służbie pokornie się oddać. A tu jednego ukochać, i rozrzewnienie podrzemkowe ukoić, a drugiego nakarmić, kołysać, za uszkiem pogłaskać. A potem zamiana. I potem jeszcze raz, a to z lewej, a to z prawej, spod pachy, krzyżowo, klasycznie. I a to na siedząco, trochę leżąco, słuchając, śpiewając, czytając, bywa, że i tańcząc. Na żądanie i każde wezwanie, na szlochanie i takie po prostu pobycie ze sobą, przy sobie też. Czy to w domu, w ogrodzie, na spacerze – podwoje stanika nigdy się nie zamykają.

I tak godziny, no dnie i noce całe mi mijają. A ja w nich taka, no wiecznie rozchełstana.

0 likes U Eleganckich # , , , , , , ,
Podziel się: / / /
Szukaj na 5razones

1 day ago

5razones

Ten moment, kiedy dziecko bardzo chce odpowiedzieć tacie na pytanie: co robi mama?, a że tak jakby brakuje mu odpowiedniego słowa z kategorii: dom/gospodarstwo domowe i tłumaczy najlepiej jak potrafi...
.
.
.
.
.
.
.
- Ogrzewa* nasze ubranka...

* czyli prasuje. Po rzeczowniku żelazko, przyszła najwyższa pora na nauczenie się czasownika, który wchodzi w ścisłą relację z w/w przedmiotem.
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 days ago

5razones

W prowadzeniu bloga i w pisaniu do Kwartalnika Laktacyjnego najbardziej lubię spotkania, rozmowy, wywiady.

I ostatnio miałam przyjemność porozmawiać i poznać lepiej Ewę Dymek-Dudzińską (malarkę, performerkę, pisarkę). O Ewie "zrobiło się głośno" po tym, jak na na jednym z koncertów stanęła za konsoletą djską, grając koncert techno i jednocześnie karmiąc piersią swoją kilkumiesięczną córeczkę. Ewa przyznaje, że hejterskich komentarzy, jakie popłynęły po tym spontanicznym występie w jej stronę, starała się nie czytać, bo zna wartość swojego macierzyństwa.

Rozmawiałyśmy o karmieniu piersią (a jakże!), o bliskości i więzi, jaka się rodzi nie tylko w trakcie karmienia, i także o muzyce.

- Karmienie piersią zmusza do ciągłego przytulania... - powiedziała Ewa - a ja lubię się przytulać.

<3

Całą rozmowę możecie przeczytać w najnowszym jesiennym Kwartalniku Laktacyjnym:

issuu.com/fundacjapromocjikarmieniapiersia/docs/kwartalnik_laktacyjny_3_2018_issuu_/60
... See MoreSee Less

View on Facebook

4 days ago

5razones

Noworodki tak mają.
Kilkumiesięczne dzidziusie też.
I roczniakom też w tym najlepiej.
Dwulatki potrafią się o to ciągle upominać: Przytulaj mamusi!
A jak czterolatek tego pilnuje: Najmocniejszego przytulacka poproszę!

Hej, my ludzie-huby tego potrzebujemy.

<3
... See MoreSee Less

View on Facebook